ไม่ได้มาซะนานเลยเหอะๆ  ..........

รู้สึกว่าเป็นชาติเเล้วมั้ง................................. 

วันนี้แวะมาเล่าสู่กันฟังนิดส์หนึ่ง.............เอาเรื่องเฮฮามารับปีใหม่อ่ะนะ......................

เรื่องของ..........อาจารย์สอนวิทยาศาสตร์ที่เด็กๆรู้จักกันดีนั่นคืออาจารย์นพ  (ขอเรียกสั้นๆล่ะกัน) 

อ.นพเขาจะเป็นคนเฮฮามากๆ..........ชอบแต่งกลอนแซวชาวบ้านเขาไปทั่ว....................

 เป็นคนที่เวลาดุก็ดุๆๆๆๆ   แต่เวลาฮาก็รั่วซะไม่เหลือคราบอาจารย์วิทย์เลย..................................

เขาเคยบอกว่าเขานั้นจบ สาขาวิชาทะลึ่งศาสตร์   จบ ป.จัตวา   (ตอนแรกฟังก็งงอ่ะ่นะ )

หลังๆชักเข้าใจ  เพราะข้าพเจ้านั้นกะลังเรียนป.โท พอดีเลย  (ทะลึ่งพอๆกันทั้งอาจารย์ทั้งศิษย์เลย...555+)

 เขาเป็นคนชอบแต่งกลอนจริงๆ...........ไปไหนก็แต่ง 

อันนี้เป็นตัวอย่างหนึ่งจากการอบมการทำหลักสูตรสถานศึกษาการใช้หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง  เขาแซวซะเรียบเลย

....วิทยากรสอนดีจนเริ่มง่วง/

....อยากจะถ่วงหนังตาให้อ้าค้าง/

....ไม่รู้ว่าเขานั้นสอนอะไรบ้าง/

....เพราะทุกอย่างมันลางเลือนเหมือนฝันไป/

....มองซ้ายขวาเห็นเพื่อนครูช่างน่ารัก/

....นักพยักหน้าอยู่ให้สงสัย/

....เขาเหล่านั้นฟังตั้งอกและตั้งใจ/

....หรือหลับในกันแน่นะคุณครู/

...............การหลับในเป็นการฝึกสมาธิที่ดียิ่งของคุณครูขณะฟังอบรม....

ทิ้งท้ายซะคมเลย อาจารย์เรา 

วันนี้ก็ไม่มีอะไรมากมายหรอก    แค่อยากจะเล่าสู่กันฟัง.......................

แล้วอาจารย์วิทย์ของเพื่อนๆล่ะเป็นยังไงกันบ้าง.............มาเล่าให้ฟังหน่อยสิ

ถ้าในเรื่องในบล็อกของข้าพเจ้านั้นไปขัดหุขัดตาใคร  ก็ขออภัยไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะขอรับ...........................